قوس ۴, ۱۳۹۶

افشأگری‌های نبیل دیرهنگام، اما مهم و حایز اهمیت!!

مواردی را که رحمت الله نبیل رئیس پیشین امنیت ملی کشور  در برنامه “سیاه و سفید طلوع نیوز” افشأ کرد، تکان دهنده بود. او در مورد تقلب سازمان یافته در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۳ خورشیدی گفت که یکی از مقام‌های ارشد حکومتی ماشین چاپ کارت‌های رای‌دهی را به خانه خود برد و سپس این ماشین به خانه کسی از افرادی که اکنون مشاور ارشد رییس‌جمهور غنی است، انتقال یافت.

این اظهارات آقای نبیل هرچند دیرهنگام است، اما برای آنانی که سنگ نهادینه شدن دموکراسی در کشور را به سینه می‌کوبند حایز اهمیت است و باید جدی گرفته شود.

پیش از این هم در مورد انتقال ماشین چاپ کارت‌های رای‌دهی در خانه‌ یکی از مقام‌های حکومتی سخن گفته شده است. آقای اسپنتأ نیز از این موضوع در کتاب جدید یاد کرده است.

افشأگری‌های آقای نبیل پرده از یک برنامۀ خطرناک و زنجیره‌ای پشت صحنه سیاسی افغانستان بر می‌دارد و همچنان حکایت از سیاه‌کاری‌های جریانی نیز دارد که شانزده سال بر افغانستان و شهروندان این کشور حکومت کردند و در حقیقت خود دشمن دموکراسی و مردم سالاری در کشور بوده اند.

آنچه در صحبت‌ها و افشاگری‌های آقای نبیل می‌تواند بسیار با اهمیت پنداشته شود، این است که حامدکرزی رئیس جمهور پیشین، در تقلب و دست‌برد رای شهروندان کشور در انتخابات سوم ریاست جمهوری با محمد اشرف غنی رئیس جمهور کنونی باهم توافق کرده بودند و غنی نیز با تقلب در انتخابات ریاست جمهوری نه تنها موافق بوده، بلکه یکی از عاملان تقلب و به گند کشیدن آن انتخابات بوده است.

داکتر اسپنتأ وزیر امور خارجه حکومت حامد کرزی چندی پیش در یکی از صحبت‌های خود گفت که محمد اشرف غنی یکی از نامزدان مورد حمایت حامدکرزی بود، اما پس از ایجاد حکومت وحدت ملی هیچ رابطۀ میان غنی و آقای کرزی وجود ندارد. بسیاری از آگاهان امور به این باور اند که آقای کرزی در آوردن محمد اشرف غنی به ریاست جمهوری نقش بسیار بارز داشت.

توافق میان افراد و حلقات سیاسی در رابطه به جای‌گزینی افراد در قدرت و نظام از مهم‌ترین مساله در یک نظام دموکراتیک و طرف‌داران دموکراسی در هر کشور به حساب می‌آید.

در افغانستان اما، چه در دوره حامد کرزی و چه در طی سه سال گذشته که از عمر حکومت وحدت ملی می‌گذرد، با آن که رهبران و مقام‌های حکومتی خود را حامی و بانی دموکراسی قلم‌داد می‌کنند، اما آگاهان امور مدعی اند که بزرگ‌ترین ضربه را به پیکر دموکراسی نو پای افغانستان همین رهبران و مقام‌های حکومتی زده اند و نمونه بارز آن را هم می‌توان همین اظهارات آقای نبیل عنوان کرد.

اما در طی شانزده سال گذشته با آن که شهروندان افغانستان به یک‌سری چیزها از برکت همین دموکراسی پوپا دست یافتند، اما در زیر چتر همین نظام به اصطلاح “دموکراسی” اعمال بسیار ناشایست و زشت توسط مقام‌های حکومتی صورت گرفت و رسانه‌یی شد که متاسفانه نه تنها هیچ یک از این افراد مورد پی‌گرد قرار نگرفت، بل برای برخی‌های شان نیز مقام و منزلت بلند تر داده شد. اما موضوع که برای کشور و مردم قابل اهمیت است این که با هرگونه تقلب و زورگویی شاید سال‌ها بتوانند، زور گویان بر مردم و کشور حاکمیت کنند، اما تا زمانی که دموکراسی به معنای واقعی کلمه در کشور نهادینه نشود، صلح و آرامش، یک‌پاچه‌گی و وحدت میان شهروندان کشور نهادینه نخواهد شد و افغانستان نیز تا آن زمان به یک کشور که شهروندان در رفاه و آرامش زنده‌گی کنند نخواهد رسید، بناً آنانی که تلاش دارند با تقلب برای شهروندان افغانستان رئیس جمهور تعین کنند باید این را بدانند که راهی که می‌روند به ترکستان است.

Please rate this

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *