میزان ۷, ۱۳۹۶

تریبون آزاد

جوانان: مجلس نماینده‌گان از گذشته نیز یک نهاد بدنام و متهم به فساد بود

رضا پارسا، دانش‌آموخته علوم سیاسی، دانشگاه غرجستان: 

افشاگری ناشی از انتشار اسنادی که رییس پارلمان کشور «عبدالروف ابراهیمی» به اختلاس و هزینه بودجه این مجلس برای مصارف شخصی متهم شده است، سبب شد تا مساله فساد در پارلمان بار دیگر افکار عمومی به خود جلب کند. انتشار اسناد یادشده به طور پیش فرض (و شاید با برنامه‌ریزی قبلی)، نخستین جنبه گفتمان فساد را در کشور ویران کرد.

 فساد بیماری مزمن و در واقع کهنه‌ترین جراحت نظام اداری تلقی می‌شود، چرا که پدیده همزاد دولت است؛ به عبارت دیگر از هنگامی که فعالیت‌های بشر شکل سازمان‌یافته به خود گرفته است، فساد اداری نیز در نتیجه تعاملات درونی و تعامل با محیط، از متن سازمان ظهور کرد. فساد پدیدۀ پیچیده‌ای‌ست که ریشه در بسترهای گوناگون دارد  که غالبن خارج از کنترول سازمان قرار دارند، این پدیده تا حد زیادی متأثر از نظام‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و قضایی است و متقابلن بر مشروعیت نظام سیاسی، کارآیی نظام و مطلوبیت نظام اجتماعی ضربات مهلکی وارد می‌آورد و دامی آشکار در برابر اقتدار و مشروعیت نظام محسوب می‌شود.

بنابراین در چنین شرایطی که دولت افغانستان با چالش‌های فراوانی دست و پنجه نرم می‌کنند، فساد در درون پالمان به ویژه متهم بودن، رییس پارلمان به فساد خیلی نگران‌کننده و شرم‌آور است. هر چند افغانستان در این پدیده بدنام درجه‌های فوق‌العاده دارد و قبلن نیز مقام‌های بلند رتبه حکومتی متهم به فساد افشا شده‌اند، اما هیچ واکنش در مقابل افراد متهم به فساد، از سوی حکومت صورت نگرفت، حتا به آن‌ها وظیفه‌های جدیدی سپرده شد.

 حکومت افغانستان در راستای مبارزه با فساد تلاش‌های نمادینی تحت فشار‌های جامعه جهانی انجام داد، اما نتیجه‌اش جز یک مشت تبلیغات مفت به خورد مردم و خاک زدن به چشم جامعه ملل چیز دیگری نبوده است.

بدین اساس زمانی که فساد در نهادی که قانون‌ساز است، وجود دارد و حکومت که در امر مبارزه با این پدیده مسوولیت دارد، خاک به چشم افکار عامه می‌زند، مردم را به‌گونه وسیعی و چشم‌گیری از قانون‌مندی ناامید ساخته است و  چنین دولتی که خود قانون را دور بزند و فساد تولید کند پشتی‌بانی مردمی نخواهد داشت و پای‌دار نخواهد ماند.

به هر روی مبارزه با فساد باید ساختار یافته، هماهنگ و برنامه‌ریزی شده انجام گیرد. این مبارزه باید ابتدا از بخش‌ها و نقاط حساس (پارلمان) شروع شود و هدف، خشکاندن ریشه باشد و نه قطع کردن شاخ و برگ‌ها، چرا که در این‌صورت شاخ و برگ‌های جدیدی به وجود خواهد آمد. مقصود از ریشه کلیه عواملی‌ست که سبب فراهم شدن فرصت ارتکاب فساد می‌شوند و کلیه افرادی که ممکن است حتا حضور ملموس در سازمان‌های دولتی نداشته باشند، اما حضور پشت پرده آن‌ها کاملن محسوس می‎باشد. با فساد در هر جا و هر مسند باید برخورد یک‌سان صورت گیرد. تنها در این‌صورت است که مبارزه با فساد نتیجه‌بخش و سودمند خواهد بود و در افکار عمومی نیز این احساس و اطمینان بوجود خواهد آمد که دولت و حکومت در این مبارزه جدی و مصمم است و نهایتن این که تنها در این‌صورت است که افکار عمومی با دولت و حکومت در این مبارزه همکاری خواهند کرد.

الیاس طاهری، خبرنگار: 

در ماه‌های اخیر، گزارش هایی مبنی بر اینکه فساد مالی گسترده در دبیرخانه ی مجلس نماینده گان که رییس این مجلس نیز در آن دست دارد، در رسانه های کشور به نشر رسیده است.

برخی از نماینده گان مجلس آقای ابراهیمی را به اختلاس میلیون‌ها افغانی متهم  کردند و تاکید دارند که او باید از وظیفه اش کنار برود.

این که این ادعاهای برخی از اعضای مجلس تا چه حد حقیقت دارد، پس از بررسی های دادستانی کل روشن خواهد شد؛ اما واقعیت این است که مجلس نماینده گان افغانستان به یکی از بدنام ترین و بی کاره ترین نهادها در چهارچوب دولت تبدیل شده است وبارها تشت رسوایی فساد، رشوه ستانی و کمیشن کاری اعضای مجلس از آسمان به زمین افتاد و رسانه‌یی شد.

از اتهام فساد مالی گرفته تا قاچاق مواد مخدر، قاچاق اثرهای باستانی، انتقال یافتن مواد انفجاری و حتا تروریست توسط موترهای برخی از اعضای مجلس به کابل پایتخت و … از اتهام‌های بزرگی است که بارها بر مجلس نماینده‌گان وارد شده است.

اکنون که اتهام فساد مالی به این گسترده گی نیز بر مجلس نماینده‌گان و آن هم رییس این مجلس، وارد شده از بهت و صلابت این نهاد قانون گذار می‌کاهد و در حقیقت آبروریزی بزرگی است برای پارلمان‌ها؛

حالا دیده شود که دادستانی کل کشور، چه قدر می‌تواند به این پرونده رسیده‌گی کند. پرونده ای که آقای همایون معاون اول مجلس از آن سخن گفته است: ده ها میلیون دالر به بهانه ی قراردادها، استخدام کارمندان قراردادی و کرایه ی خانه از سوی رییس دبیرخانه ی مجلس اختلاص صورت گرفته و رییس مجلس نیز در آن دست دارد.

شاه آغا اکرمي سياسى فعال، کندهار: 

پدې وروستيو کښې دپارلمان دريس ښاغلي عبدالروف ابراهيمي اداري فساد دځينو رسنيو دخبرونو سرټکي ګرځيدلې چي ويل کيژي چي ښاغلي ابراهيمي دمجلس بوديجه خپل پر شخصي چارو کښي لګولې او په پراخه پيمانه يې دپارلمان دبوديجې څخه نوښ جان کړي چي دده په دې کار سره دپارلمان دبوديجې او رهبريت تر پوښتنې لاندي راوستلي هغه داسي چي کيداي سي په مخکنيو کلونو کښي دخپل رياست او مقام څخه په استفاده بيشميره پيسې حيف او ميل کړي وي ځکه چي افغان حکومت داداري فساد دمخنيوي په برخه کښي پاته راغلي او دسرغړونکو سره يې قانوني چلند نه دي کړي که چيري په وخت او زمان سره همدغه دقانون سرغړونکي او داداري فساد په جرم اشخاص وعدلي او قضايې ارګانونو ته معرفي کيدلاي نو نن به افغانستان دنړي دويم فاسد هيواد نه واي چارواکي مو دخپل موقف څخه په استفاده ددولت دبوديجي څخه په مختلفو بهانو پيسې راباسي او بيا يې خپل شخصي چاري ورباندي پوره کوي چي داکاملا دهيواد دنافذه قوانينو سره په ټکر کي دي ديو غريب او فساد ځپلۍ پارلمان لپاره شپژ دانې دګلانو ګيډې په شپژ لکه افغانۍ رانيول او هغه هم چا په سترګو ليدلي هم نه وي دا دعقل څخه ليري خبره ده بايد دبي ځايه مصرفونو مخه ونيول سي او دافغان حکومت څخه مو هيله داده چي قانون بايد پرټولو باندي يوډول پلي سي داچي د ښاغلي ابراهيمي دفساد او اختلاس اسناد ځيني رسني ترلاسه کړي نو ثبوتونو ته په کتو سره وبه ګورو چي ښاغلي اشرف غني داداري فساد په له منځه وړولو کي څومره جدي دي چي آيا دخپل دکابيني يومهم شخص داداري فساد او اختلاس په جرم وعدلې او قضايې ارګانونو ته معر في کوي او که يا ددې جواب به وخت ته پريژدو

Please rate this

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *