حوت ۲۰, ۱۳۹۵

تغییر و تبدیل مهره‌های امنیتی؛ کار شیوه تکراری و ناموفق

 تغییر و تبدیل مهره‌های امنیتی از سوی رهبری اداره‌های امنیتی کشور به ویژه وزارت امور داخله در طی چند سال گذشته هیچ نتایج مثبت در و وضعیت امنیتی کشور نداشته است، اما با وجود آن، به تازه‌گی وزارت امور داخله  از تغییر و تبدیلی‌ها را در فرماندهی‌های پولیس برخی از ولایت‌های کشور  خبر داده است.

این وزارت با نشر خبر نامه ای هدف از این اقدام را “بهبود بخشیدن وضعیت امنیتی” در ولایت‌های کشور عنوان کرده است.

خبرنامه ای که هفتۀ گذشته وزارت امور داخله نشر کرد، در آن از تبدیلی فرمانده‌های پولیس ولایت‎های کابل، ننگرهار، بغلان، پکتیا و نورستان  خبر داده و افراد جدید به اجای فرماندهان پیشین این ولایت‌ها گماشته است. این وزارت همچنان  به جای فرمانده‌هان پیشین، پولیس سرحدی، ریاست مبارزه با فساد اداری و رییس تحقیقات جنایی کابل افراد جدیدی گماشته است. این تغییرات در حالی به میان آمده است که ولایت‎های ننگرهار، کابل و بغلان، اخیراً شاهد حوادث و رویدادهای ناگوار امنیتی بوده‎اند. وضعیت در پکتیا و نورستان نیز چندان خوب گزارش نمی‎شود و در برخی از ولسوالی‎های این دو ولایت، هراس افگنان طالب به صورت گسترده فعالیت دارند.
از سویی هم وزارت دفاع کشور نیز اعلام کرده است که به  منظور بهتر شدن وضعیت امنیتی و مدیریت جنگ در کشور، اصلاحاتی را در سطوح رهبری تولی‎ها، کندک‎ها و لواهای ارتش به وجود آورده است.  انتظار وزارت دفاع این است با اعمال این اصلاحات، مدیریت جنگ جاری کاملاً در اختیار دولت قرار گرفته و شرایط برای برقراری امنیت در کشور آماده شود. پیش از این، ماموریت حمایت قاطع نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان اعلام کرده بود که فرماندهان نظامی با ضعف مدیریتی روبه‎رو هستند. به استدلال سخنگوی ماموریت حمایت قاطع نیروهای امریکایی و ناتو، در صورتی که ضعف مدیریتی در سطح رهبری در افغانستان برطرف شود، دست‎آوردهای نظامیان در میدان‎های نبرد چشم‎گیر خواهد بود.
با توجه به اقدامات تازه‎ی وزارت دفاع ملی و وزارت امور داخله، پرسش عمومی این است آیا اوضاع امنیتی در کشور بهبود خواهد یافت؟ پاسخ قطعی به این پرسش، نیاز به زمان بیشتر و چگونگی فعالیت مهره‎هایی وابسته است که اخیراً از جایی به جای دیگری تبدیل شده‎اند. اما اگر کارنامه‎ای گذشته‎ای افراد و سابقه‎ای این گونه اصلاحات در نهادهای دفاعی و امنیتی کشور ملاک قرار بگیرد، پاسخ این پرسش منفی و ناامید کننده است. به طور مثال، کارنامه‎ی عبدالرحمان رحیمی که در جابه‎جایی‎های تازه به سمت فرمانده پولیس ولایت ننگرهار گماشته شده است، در دوران ماموریتش به عنوان فرمانده پولیس کابل بسیار سیاه و مکدر است. در جریان ماموریت او، چندین حمله‎ی مرگبار انتحاری و انفجاری در نقاط مختلف شهر کابل اتفاق افتاد که در نتیجه‎ی این حملات ده‎ها فرد ملکی و نظامی کشته شدند. به همین شکل، در دوره‎ی ماموریت رحیمی در کابل، سطح جرایم جنایی بسیار بلند بود و ترس عمومی از این که اموال و دارایی‎های شان به سرقت برود، در بالاترین سطح خود قرار داشت. اگر کارنامه‎ی این مقام امنیتی را مثالی از کارنامه‎های سایر مقام‎های امنیتی در نظر گرفته شود، روشن است که جابه‎جایی‎های تازه نمی‎تواند اوضاع امنیتی را به سمت بهبودی سوق بدهد.
موضوع دیگری که به یک سنت ناپسند در امر تقرری‎ها در ادارات دولتی تبدیل شده است، استفاده از مهره‎های تکراری و ناکارآمد در نهادهای مختلف، به‎ویژه نهادهای امنیتی است. رهبری حکومت به جای این که یک مهره‎ی ناکارآمد و غیرمؤثر را برای همیشه از وظیفه برکنار و یا دست‎کم تنزل رتبه بدهد، ترجیحاً آن را به جای دیگری با حفظ موقعیت و عنوان قبلی‎اش می‎گمارد. این سنت ناپسند، به‎ویژه در سکتورهای امنیتی، سبب شده است که مهره‎های ناکارآمد و غیرمؤثر، از یک جا به جای دیگر، پیوسته در حال رفت و آمد باشند و راه ورود دیگران به پست‎های کلیدی و مهم امنیتی را سد شوند. بی‎گمان، جابه‎جایی‎ها تازه‎ی امنیتی نیز ریشه در همین سنت ناپسند داشته و چشم‎انداز امنیت و ثبات در کشور، به‎خصوص ولایت‎هایی که دست‎خوش این تغییرات شده‎اند، را سیاه و تاریک جلوه می‎دهد. در شرایطی که فعلاً شهروندان کشور به سر می‎برند، توقع عمومی آن است تا رهبری حکومت از پیروی این سنت ناپاک دست بکشد و برای کنترول اوضاع و تأمین امنیت سراسری، به اقدامات عاقلانه و سنجیده دست بزند.

Please rate this

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *