جدی ۲۲, ۱۳۹۶

حق خواستن “تندروی قومی” نیست!!!

پس از جنجالی شدن موضوع تذکره‌های الکترونیک در کشور، طبقه بندی‌ها و موافقان و مخالفان درج واژه افغان در تذکره‌ها بیشتر شدند و صف بندهای متفاوت را در این جنجال می‌توان مشاهده کرد.

در موضوع جنجالی شدن روند توزیع تذکره‌های الکترونیک، یکی از چهره‌های که اظهاراتش جنجالی شد، آقای سروردانش معاون دوم ریاست جمهوری بود که گفت، شماری از تندروان قومی روند توزیع تذکره‌های الکترونیک را به گروگان گرفته اند.

هرچند سرور دانش وقتی اصطلاح «تندروان‌قومی» را به‌کار می‌برد، کنایتاً پشتون‌های قوم‌گرا در ارگ را نیز به زعم خودش مخاطب قرار می‌دهد، اما با توجه به زمانی که این اظهارات بیان شده می‌توان گفت که مخاطب اصلی آقای دانش آنانی‌اند که مخالف درج واژه افغان در شناس‌نامه‌هااند. چون آقای دانش، آنگاه که چند چهره متعصب پشتون‌تبار مانع تنفیذ قانون تصویب شده و توشیح شده شدند، آنان را تندرو قومی نخواند و سکوت اختیار فرمود.
به باور بسیاری از آگاهان، تبری جستن اشخاصی بسان آقای سرور دانش از مباحث قومی، رویکردی است برای حفظ مقام و موقف شخصی در حکومتی که به شدت قومی سیاست می‌کند، اما انتظار دارد که رفتارش قومی تعبیر نشود.

مجلس نماینده‌گان نیز در خصوص درج  شدن و یا نشدن واژه افغان در تذکره‌های الکترونیک به دو دسته تقسیم شده و بحث‌ها در نشست‌های عمومی این نهاد حتی به مشاجره لفظی گاهی مبدل می‌شود.

در وضعیت دشوار که دولت با بحران درون حکومتی و همچنان چالش‌های جدی، مانند جنگ در برابر گروه‌های هراس افگن و تروریست، مشکلات بیکاری و فقر در میان مردم، فساد گسترده اداری، افزایش کشت خشخاش و قاچاق موادمخدر و ده‌ها معضل دیگر روبروست، به نظر می‌رسد جنجالی شدن روند توزیع تذکره الکترنیک که درج واژه “افغان” در آن مخالفان و موافقان بسیار دارد دولت را با مشکل دیگر روبرو کرده است و یا هم به باوری شماری از آگاهان دولت خود نیز خود را درگیر یک مشکل دیگر کرده است.

اما در میان این زد و بندها هستند مهره‌های در دولت که به باور آگاهان به خاطر موقف و جایگاه شان در حکومت از واقعیت‌ها چشم پوشی کرده و تلاش می‌کنند که قضایای کلان که بیشتر شهروندان افغانستان در آن دخیل هستند را با به کار بردن القاب کاذب به یک طیف ربط دهند که این گونه اظهار نظر کردن‌ها به دور از انصاف و مشکل گشاه‌ی مشکلات پیش آمده نمی تواند باشد.

بیشتر چهره‌های سیاسی که صاحب دانش هم هستند هیچ‌گاه از طریق دانش و فهم شان در جایگاه و مقام قرار نگرفته اند، بل به اساس مسایل قومی و به نماینده‌گی از قوم شان به کرسی و مقام رسیده اند، زیرا چهارچوب سیاست در افغانستان قومی است، ورنه صاحب دانش و فهم در افغانستان بسیار است، اما داعیه دار قوم و مذهب نیستند هیچ کس نام شان را یاد نمی‌کند، بناً کسانی که در رده‌های بالای حکومت قرار دارند و به خاطری که کرسی و مقام‌ شان در خطر قرار نگیرد، واقعیت‌ها را کتمان می‌کنند و تلاش می‌کنند حق بیشتر ساکنان این مرز و بوم را  نادیده بگیرند.

به هر حال آنانی که فکر می‌کنند با تحمیل کردن هویت شان بر دیگران بر افغانستان ثبات و برای شهروندان این کشور رفاه می‌آورند سخت در اشتباه هستند، زیرا تجربه تاریخی ثابت ساخته که با حذف هویت دیگران نه ثبات به کشور میآید و نه هم قادر به هویت دیگران خواهند شد، تنها چیزی نتیجۀ این برنامه نامیمون می‌تواند در قبال داشته باشد این که عمر عقب مانده‌گی و بی‌ثباتی را در افغانستان درازتر خواهد کرد.

Please rate this

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *