سنبله ۳۱, ۱۳۹۶

زد و بندهای سیاسی  و تبار گرایی چالش بزرگتر‌ از تروریسم!

 روستاپور

آنچه را رئیس جمهور در مجمع عمومی سازمان ملل اظهار داشت، واقعیت جاری افغانستان است، اما تا زمانی که رئیس جمهور و دیگر چهره‌های دخیل در قضایای سیاسی افغانستان به حل چالش‌های داخلی اقدام نکنند، نه تنها مبارزه با هراس افگنی و تروریسم در کشور به ثمر نمی‌رسد، بل این چالش‌ها افغانستان را به پرتگاه سقوط نیز نزدیک‌تر خواهند ساخت.

***************

محمد اشرف غنی، رئیس جمهور کشور در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، روز سه شنبه بار دیگر تاکید کرد که جنگ جاری در افغانستان تحمیلی است و باید جهان بر کشورهای حامی تروریسم فشار وارد کند تا دست از تروریسم پروری بردارند.

این اظهارات رئیس جمهور کشور برای جهانیان تازه‌گی ندارد و همه می‌دانند که حامی و بانی تروریسم و گروه‌های تروریستی در منطقه کدام کشورها هستند، اما در طی پازنده سال گذشته شهروندان افغانستان به تنهای قربانی تروریسم بودند و به تنها در برابر گروه‌های تروریستی نیز مبارزه کردند.

سخنرانی آقای غنی عمدتا درباره اهمیت مبارزه با تهدید دهشت افگنی در جهان، جنایت علیه بشریت، اصلاحات در تشکیل ملل متحد، قدردانی از استراتژی جدید ایالات متحده درباره افغانستان، مبارزه افغانستان با دهشت افگنی، رویکرد مصالحه و مذاکره توسط حکومت افغانستان با طالبان و دستاوردهای حکومت وحدت ملی در بخش سیاست های داخلی بود.

رئیس جمهوری کشور در صحبت‌های خود، گفت: “۱۶ سال پس از تراژیدی ۱۱ سپتامبر، خطر خشونت به دست عوامل غیردولتی، شکل موج پنجم خشونت سیاسی و تروریسم را به خود گرفته است.”

رئیس جمهور غنی افزود که برخی از آزادی‌های جهان که ملل متحد برای حراست از آن تشکیل شد، اکنون در تهدید حمله دهشت افگنی است.

آقای غنی گفت “دهشت افگنی تنها حمله بر زندگی بشر نیست بلکه حمله بر مجموعه شهروندان است و حمله بر روابط مردم کشورها است.” او افزود “ما باید با تهدید دهشت افگنی به حیث یک نیروی متحد مبارزه کنیم و راه حلی را برای اجندای دراز مدت خود دهشت افگنی پیدا کنیم.”

افغانستان حامی حقوق بشر:

آقای غنی به جرایم علیه بشریت در جهان اشاره کرد. او گفت این جرایم به ویژه “پاکسازی قومی در روهنگیا تکان دهنده است.” آقای غنی افزود “سکوت طولانی آن سان سوچی غم انگیز بود. طوری که ما امیدوار بودیم او به حیث سمبول حقوق بشر اصول را در عوض قدرت انتخاب کند، کار او تکان دهنده بود.”

رئیس جمهور افغانستان را قربانی خشونت جنایت علیه بشریت خواند و گفت “ما به عنوان مردمی که هنوز جرایم ضدبشری – مانند کشتار اخیر غیرنظامیان در روستای میرزا اولنگ و حملات بر مساجد در کابل و هرات و در هر جای دیگر – را تجربه می‏کنند، خواهان اضافه نمودن صدای‎مان در حمایت از حقوق بشر هستیم.”

آقای غنی از استراتیژی جدید ایالات متحده برای افغانستان استقبال کرد و گفت که این استراتژی امریکا در قبال افغانستان نشان می دهد که طالبان و حامیان شان نمی‌توانند از لحاظ نظامی پیروز شوند فقط از طریق راه حل سیاسی ما می توانیم به صلح دوامدار نایل شویم.”

تقاضای همکاری جامع پاکستان:

آقای غنی گفت اکنون فرصت گفتگو با همسایه‌گان افغانستان است که “چگونه با هم صادقانه کار کنیم تا تروریسم را از بین برده و افراط‎‌گرایی را مهار سازیم.”

رئیس جمهور غنی گفت “من از پاکستان دعوت می‎کنم که با ما وارد یک گفت‌وگوی همه‎جانبه دولت با دولت روی صلح، امنیت و همکاری منطقه‌یی که منتج به رفاه می‎گردد، شود.”

آقای غنی افزود که حکومت افغانستان ثابت ساخت که مصالحه راه حل برخورد با شورشگری است. او به مصاحله حکومت افغانستان با حزب اسلامی به عنوان مثال اشاره کرد.

آقای غنی در سخنرانی اش در مقر ملل متحد گفت که جنگ در افغانستان تحمیلی است. او گفت جهان برای ختم جنگ در افغانستان تلاش می‌کنند و مردم افغانستان و نیروهای امنیتی این کشور برای کسب همین هدف در خط مقدم جبهه قربانی می دهند.

بخش آخر سخنرانی آقای غنی به کارکردها و دستاوردهای حکومت افغانستان در عرصه‌های سیاست، اقتصاد و حقوق مدنی اختصاص داشت.

 صحبت‌های رئیس جمهور کشور در مجمع عمومی سازمان ملل از نظر آگاهان امور سیاسی و حتا منقدان حکومت خو و جامع خوانده شده است، اما در پهلوی این بسیاری‌ها به این باور اند که افغانستان تنها با مشکل تروریسم و گروه‌های تروریستی روبرو نیست، بل برای دولت- ملت سازی همین حکومت خود چالش است و رویکرد مقام‌های حکومت در روند استخدام کارمندان، چگونگی مبارزه با فساد اداری، باورها در باره‌ گروه‌های تروریستی به ویژه گروه تروریستی طالبان و همچنان زد وبندهای سیاسی در درون حکومت وحدت ملی از موارد به شمار می‌روند که دشواری‌های بزرگ‌تر از تروریسم و گروه‌های تروریستی را بر روند حکومتی داری و ملت سازی در کشور به وجود آورده است و ارادۀ جدی و صادقانه برای گذشتن از این دشواری‌ها وجود ندارد.

 آگاهان به این باور اند که آنچه را رئیس جمهور در مجمع عمومی سازمان ملل اظهار داشت، واقعیت جاری افغانستان است، اما تا زمانی که رئیس جمهور و دیگر چهره‌های دخیل در قضایای سیاسی افغانستان به حل چالش‌های داخلی اقدام نکنند، نه تنها مبارزه با هراس افگنی و تروریسم در کشور به ثمر نمی‌رسد، بل این چالش‌ها افغانستان را به پرتگاه سقوط نیز نزدیک‌تر خواهند ساخت.

Please rate this

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *